Noszenie i troczenie oporządzenia i narzędzi saperskich




Wyposażenie szeregowych w narzędzia przenośne saperskie i ogólne zasady noszenia

Ilość sprzętu przenośnego saperskiego przypadająca na każdą drużynę i pluton pionierów pokazuje Tabela nr. 1. Następujący sprzęt saperski przenoszony jest w pokrowcach: łopata, oskard, siekiera, toporek, piła poprzeczna i piła płatnica, klamry ciesielskie i gwoździe.
Wszystkie inne drobne narzędzi rzemieślnicze, nożyce do drutu, miary, linki do trasowania oraz częściowo gwoździe i klamry ciesielskie przenoszone są w torbie narzędziowej (skórzanej lub brezentowej), która przewiesza się przez prawe ramię. Na pokrywie torby narzędziowej od strony wewnętrznej znajduje się kieszeń zapinana na guziki i przeznaczona na regulaminy względnie instrukcje. Wewnątrz torba narzędziowa posiada odpowiednie przegrody.



Zawartość toreb narzędziowych saperskich

Torba narzędziowa typu I, w którą wyposażony jest każdy drużynowy w plutonie pionierów zawiera: obcęgi, szczypce uniwersalne, pilnik do pił, nóż składany, dłuto 26 mm, nóż składany, miarę składaną stalową, linkę do trasowania, ołówek stolarski, latarkę elektryczną, dwie klamry ciesielskie oraz gwoździe: 80 mm – 15 szt., 125 mm – 10 szt. , 100 mm – 10 szt. w odpowiednim woreczku.
Torba narzędziowa typu II, w którą wyposażony jest starszy pionier sekcyjny zawiera: nożyce do drutu kolczastego, pilnik do pił, osełkę, nóż składany, dłuto 26 mm, nóż składany, ołówek stolarski, latarkę elektryczną, rozwieracz stały oraz klamry ciesielskie i gwoździe w ilościach analogicznie jak w torbie typu I.
Torba narzędziowa typu III, w którą wyposażony jest kapral sekcyjny w drużynie pionierów zawiera: nożyce do drutu kolczastego, nóż składany, miarę składana stalową, miarę taśmową parcianą, ołówek stolarski, latarkę elektryczną oraz 2 klamry ciesielskie.
Torba narzędziowa typu IV, w którą wyposażony jest sierżant – zastępca dowódcy plutonu pionierów zawiera przedmioty analogicznie prawie jak torba typu III, tylko zamiast miary taśmowej parcianej, w torbie typu IV nosi się linkę do trasowania.

Rozmieszczenie sprzętu saperskiego w drużynie pionierów


Rozmieszczenie sprzętu saperskiego oraz podział tego sprzętu na poszczególnych szeregowców w drużynie pionierów uwidoczniony jest w Tabeli nr. 2.



Waga sprzętu przenośnego sap. i obciążenie przypadające na szeregowego

Waga poszczególnych narzędzi saperskich i sprzętu przenośnego saperskiego, jak również i obciążenie przypadające z tego tytułu na poszczególnych pionierów będą potraktowane dodatkowo. Granica obciążenia waha się od 3.30 kg do 4,55 kg.



Sposób noszenia i kolejność nakładania przedmiotów przenośnego wyposażenia saperów

Sposób noszenia poszczególnych przedmiotów sprzętu przenośnego sap.

Łopata saperska - w pokrowcu skórzanym. Łopata noszona jest na lewym boku trzonkiem do góry i stroną wklęsłą nazewnątrz od ciała; pokrowiec umocowany na pasie głównym jednym uchem i zapinany na 2 knopiki; trzonek umocowany bądź przy pomocy paska naramiennego, przechodzącego pod naramiennikiem, w wypadku gdy żołnierz jest bez rynsztunku, bądź umocowany do lewego pasa tornistra, jeżeli żołnierz posiada rynsztunek.
Oskard – w pokrowcu skórzanym. Oskard typu składanego noszony jest w stanie rozebranym na lewym boku trzonkiem do góry. Pokrowiec umocowany na pasie głównym; trzonek umocowany do ramienia analogicznie jak łopata. Oskard i trzonek unieruchomione w pokrowcu rzemykiem skórzanym.
Siekiera – pokrowcu skórzanym. Siekiera noszona jest na lewym boku na pasie głównym, ostrzem naprzód, trzonkiem do góry analogicznie jak łopata, przyczep trzonek siekiery przymocowuje się rzemykiem do lewego pasa tornistra, o ile zaś żołnierz będzie bez rynsztunku, rzemyk przymocowuje się do ramienia, przesuwając go pod naramiennikiem. Pokrowiec zapinany na jeden guzik - knopik.
Toporek – w pokrowcu skórzanym. Toporek noszony jest na prawym boku na pasie głównym, ostrzem naprzód, trzonkiem w dół. Toporek wkłada się do pokrowca trzonkiem. Pokrowiec zapinany na jeden guzik - knopik.
e) Piła poprzeczna - w pokrowcu. Piła poprzeczna krótka noszona jest z tyłu w stanie wygiętym, w specjalnym pokrowcu, przymocowanym rzemykami do tornistra na zwiniętym kocu.
Piła płatnica – w pokrowcu skórzanym. Piła płatnica (lisiak) noszona jest na prawym boku na pasie głównym, ostrzem do tyłu, pokrowcu, którego górny skraj wystaje ponad pas główny 3-4 cm; odpowiednio do tego przyszyte jest ucho pokrowca.
Wiązadło lub dwa (razem) nosi się na lewej stronie, złożone regulaminowo. Umocowanie wiązadła:
- w wypadku, gdy żołnierz jest bez rynsztunku, zaczepia się stałą pętlę złożonego regulaminowo wiązadła na naramienniku, drugi koniec niestały zaczepia się o klapę pokrowca do narzędzi przenośnych saperskich, poczem zapina się klapę.
- w wypadku, gdy żołnierz posiada rynsztunek, wiązadło umocowuje się do spodu tornistra po jego lewej stronie, stałą pętlą do paska klapy przy sprzączce, a drugim końcem do kółka z tyłu od spodu tornistra.
Torby narzędziowe skórzane lub brezentowe z etatowymi zawartościami (cztery typy), nosi się na lewym boku, przewieszoną przez prawe ramię

Kolejność nakładania poszczególnych części i sprzętu saperskiego w drużynie pionierów



Nakładanie przez szeregowych drużyny pionierów sprzętu intendenckiego, uzbrojenia oraz sprzętu przenośnego saperskiego odbywa się w następującej kolejności:

Drużynowy i kapral sekcyjny (z torbą narzędziową): 1 i 8
chlebak - przez lewe ramię na prawy bok, z tym jednak, że pasek chlebaka przechodzi pod naramiennikiem.
torba narzędziowa – przez prawe ramię na lewy bok za łopatką z bagnetem, przyczep taśmy torby winny przechodzić pod pasem głównym.
pas główny z ładownicami i bagnetem, zaczepiwszy go uprzednio z tyłu na hakach kurtki, z dodaniem na pasie głównym z lewej strony łopatki piechoty w pokrowcu.
maska gazowa przez lewe ramię na prawy bok za chlebakiem bez przesuwania jednak paska pod naramiennik.

Starszy pionier nr 2 (wyposażony w torbę narzędziową, łopatkę i wiązadło)
chlebak – jak uprzednio
torba narzędziowa – jak poprzednio,
pas główny z ładownicami, bagnetem i z pokrowcem na piłę płatnicę (z prawej strony), z dodaniem na pasie głównym z lewej strony łopatki piechoty w pokrowcu.
maska gazowa – jak uprzednio,
tornister z wiązadłami – jak poprzednio,

Pionierzy nr 3 i nr 9 (wyposażeni w siekierę, wiązadło i łopatkę),
chlebak – jak uprzednio,
pas główny z ładownicami, bagnetem i poza nim pokrowcem na siekierę ( z lewego boku ) z dodaniem na pasie głównym z lewej strony łopatki piechoty w pokrowcu.
maska gazowa – jak uprzednio, podczas marszu podwiesza się maskę na lewym haku kurtki.
tornister – jak poprzednio z dodaniem wiązadła, które umocowuje się do spodu tornistra po jego lewej stronie stała pętlą do sprzączki klapy, a drugim końcem do kółka tornistra.
siekiera : wkłada się najpierw siekierę w pokrowiec, następnie rzemyk do przytrzymywania trzonka siekiery przymocowuje się do lewego pasa tornistra. O ile zaś żołnierz jest bez rynsztunku, to rzemyk ten zapina się na lewym ramieniu, przesuwając go pod naramiennikiem.

Pionierzy Nr 4,5,10 i 11 (wyposażeni w łopatę, toporek, wiązadło i łopatkę):
chlebak – jak uprzednio
pas główny z ładownicami, bagnetem i poza nim pokrowcem na łopatę ( z lewej strony )oraz z pokrowcem na toporek (z prawej strony), przy czym toporek pozostaje w pokrowcu, z dodaniem na pasie głównym z lewej strony łopatki piechoty w pokrowcu.
maska gazowa – jak uprzednio,
tornister z wiązadłem – jak poprzednio,
łopata, zachowując ta samą kolejność zakładania jak przy siekierze, przyczep łopatę nosi się stroną wklęsłą na zewnątrz od ciała.
Rozmieszczenie sprzętu na prawym boku. Toporek wysunięty jak najdalej do przodu, za nim z tyłu chlebak i następnie maska gazowa; wiązadła nosi się związane i złożone w jedno, analogicznie jak 1-no wiązadło.

Pionier Nr 6 (łopata, piła poprzeczna, 2 wiązadła i łopatkę)
chlebak – jak uprzednio
pas główny z ładownicami, bagnetem i poza nim pokrowcem na łopatę ( z lewej strony ) z dodaniem na pasie głównym z lewej strony łopatki piechoty w pokrowcu.
maska gazowa – jak uprzednio,
2 wiązadła związane i złożone w jedno – jak poprzednio analogicznie jak jedno wiązadło.
tornister z wiązadłem – jak poprzednio, z przymocowanymi do tornistra piła poprzeczna w pokrowcu w stanie wygiętym (kabłąkowatym).
łopata - jak poprzednio - kolejność zakładania jak przy siekierze.

Pionierzy nr 7 i 13 (wyposażenie w oskard składany, 2 klamry w pokrowcu, 10 gwoździ w torebce)
chlebak – jak uprzednio,
pas główny z ładownicami, bagnetem i poza nim pokrowcem na oskard ( z lewej strony )oraz z pokrowcem na klamry wraz z klamrami i torebką z gwoździami założonymi na pasie głównym (z prawej strony) z dodaniem na pasie głównym z lewej strony łopatki piechoty w pokrowcu.
maska gazowa – jak uprzednio,
tornister – jak poprzednio,
oskard, zachowując ta samą kolejność zakładania jak przy siekierze.

Starszy pionier nr 12 (wyposażony w łopatę, piłę płatnicę, 2 wiązadła i łopatkę)
chlebak – jak uprzednio,
torba narzędziowa – jak poprzednio,
pas główny z ładownicami, bagnetem i poza nim pokrowcem na łopatę ( z lewej strony ) oraz z pokrowcem na piłę płatnicę (z prawej strony), z dodaniem na pasie głównym z lewej strony łopatki piechoty w pokrowcu,
maska gazowa – jak uprzednio,
tornister z 2 wiązadłami – jak poprzednio,
łopata , zachowując ta samą kolejność zakładania jak przy siekierze, przyczep łopatę nosi się stroną wklęsłą na zewnątrz od ciała.
Piła płatnica, porządek rozmieszczenia sprzętu na prawym boku jak przy toporku.



Sposób noszenia przenośnego wyposażenia - zdjęcia


zdj. 1. Drużyna saperów, widok z boku.



zdj. 2. Widok z boku, saper (pionier) od lewej nr 7 i 13, 1 , 2 i 8.



zdj. 3. Widok z boku, saper (pionier) od lewej nr 7 i 13, 1 , z tyłu nr 2 i 8.



zdj. 4. Widok z boku, saper (pionier) od lewej nr 7 i 13, 1 , 2 i 8.



zdj. 5. Widok z boku, saper (pionier) od lewej nr 1 , 3 i 9 , 4 i 5 - 10 i 11 .




Źródło:
Zdjęcia: CAW. sygn.CAW album